กรอบงานสคริปต์/ข้อความแจ้งเตือนวิดีโอภาพยนตร์สากล

ฉากที่ 1 0–2 วินาที ภาพโคลสอัพสุดๆ ในตอนเช้าตรู่ มือของคนชราค่อยๆ เลื่อนถ้วยชาอุ่นๆ ไปบนโต๊ะหินสีน้ำเงิน ไอน้ำลอยขึ้นผสมผสานกับหมอกบางๆ ยามเช้านอกหน้าต่าง บรรยากาศสงบเงียบราวกับจังหวะการหายใจ ฉากที่ 2 2–5 วินาที ภาพมุมกว้างมุมต่ำ กล้องอยู่ใกล้กับทางเดินหินสีน้ำเงินที่เปียกชื้น กลุ่มคนค่อยๆ เดินออกมาจากตรอกแคบๆ กำแพงเก่าแก่ทั้งสองข้างปกคลุมไปด้วยมอส และโคมไฟสีแดงแกว่งไหวเบาๆ ในสายลมยามเช้า แสงส่องเข้ามาจากทางเข้าตรอก มีแสงส่องจากด้านหลัง และมีฝุ่นสีทองลอยอยู่ ฉากที่ 3 5–8 วินาที ภาพระยะกลาง ซูมเข้าช้าๆ หญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่คนเดียวริมน้ำตู้เจียงหยาน จ้องมองแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวมานานนับพันปีอย่างเหม่อลอย ชายเสื้อของเธอปลิวไปตามลม เสียงของแม่น้ำกลบเสียงอื่นๆ กล้องค่อยๆ หมุนไปรอบๆ โลกกว้างใหญ่ไพศาล และตัวเธอดูตัวเล็กแต่แน่วแน่ ฉากที่ 4 8–11 วินาที ภาพตัดต่อเร็ว ประมาณ 0.5 วินาทีต่อเฟรม ภาพนิ่งอันน่าทึ่งของการแสดงเปลี่ยนใบหน้า / แพนด้าขี้เกียจมองตรงมาที่กล้อง / แสงเทียนริบหรี่ในศาลเจ้าอู่โหวส่องสว่างรูปแกะสลักหินโบราณ / จินหลี่ในยามค่ำคืน เต็มไปด้วยผู้คนและดอกไม้ไฟเต็มท้องฟ้า แต่ละเฟรมมีสีสันจัดจ้าน การตัดต่อเหมือนจังหวะกลอง ฉากที่ 5 11–13 วินาที พลบค่ำ เด็กชายคนหนึ่งพิงขอบหน้าต่างของร้านน้ำชา วางคางบนมือ มองดูผู้คนเดินไปมาบนถนน รอยยิ้มจางๆ บนริมฝีปาก ภายในร้านน้ำชาเก่าแก่ เสียงภาษาถิ่นแผ่วเบา เสียงไพ่นกกระจอกกระทบกัน เวลาราวกับไม่เคยจากสถานที่แห่งนี้ไปเลย กล้องมือถือ นุ่มนวลและสมจริง ฉากที่ 6 13–15 วินาที โดรนค่อยๆ บินขึ้น เฉิงตูภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงไฟนับพันส่องสว่าง แม่น้ำจินเจียงคดเคี้ยวราวกับเข็มขัด เมือง ภูเขา และที่ราบผสานรวมกันเป็นภาพอันงดงาม หน้าจอค่อยๆ มืดลง คำบรรยายสีขาวค่อยๆ ปรากฏขึ้น— เสียงบรรยาย: “มีเมืองหนึ่ง เมื่อผู้คนมาแล้ว พวกเขาก็ไม่อยากจากไป” (หยุดชั่วครู่) “เฉิงตู เมืองนี้เป็นเช่นนี้เสมอมา” เครดิตตอนจบ: เฉิงตู · ดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์อันแสนสบาย หน้าจอดำ จบ.