ภาพยนตร์สั้นเชิงจิตวิทยาแบบจากบนลงล่าง

ภาพยนตร์สั้นเชิงจิตวิทยาแบบภาพยนตร์ ถ่ายทำแบบเทคเดียวต่อเนื่อง กล้องมุมสูงจับภาพหญิงสาวคนหนึ่งอย่างแม่นยำตรงกับภาพต้นแบบ เลนส์ 24 มม. พื้นผิวภาพดิจิทัลสมจริง หมอกจางๆ แสงไฟทังสเตนอ่อนๆ ผสมกับแสงสีเขียวของเมือง อพาร์ตเมนต์สตูดิโอขนาดเล็กคับแคบ มีที่นอนบางๆ ผ้าปูที่นอนยับยู่ยี่ เสื้อผ้ากระจัดกระจาย ทางเดินแคบๆ บริเวณล้างหน้าเล็กๆ ที่มีกระจกแตก และครัวเล็กๆ ที่รก หญิงสาวสวมเสื้อยืดสีซีดตัวใหญ่ กางเกงขาสั้นนุ่มๆ และไม่สวมรองเท้า ผมยุ่งเล็กน้อย มีอายไลเนอร์จางๆ ใต้ตา สีหน้าเหนื่อยล้า เคลื่อนไหวช้าๆ เหมือนกำลังทำกิจวัตรประจำวันซ้ำๆ โดยอัตโนมัติ ฉาก: เธอนอนไม่หลับอยู่บนที่นอน จ้องมองไปข้างหน้าอย่างว่างเปล่า เธอลุกขึ้นนั่ง หยิบซองบุหรี่ที่ยับยู่ยี่ข้างหมอน หยิบออกมาหนึ่งมวน หาไฟแช็กใต้ผ้าปูที่นอน จุดไฟ สูดควัน แล้วทิ้งไฟแช็ก เธอยืนขึ้นและเดินช้าๆ ไปทั่วอพาร์ตเมนต์ ขณะที่กล้องจับภาพเธออย่างสมบูรณ์แบบโดยไม่เลื่อนไปมา เธอเดินเข้าไปในบริเวณล้างหน้า เปิดก๊อกน้ำ จุ่มนิ้วลงในน้ำ ล้างหน้าอย่างเกียจคร้าน ปล่อยให้น้ำหยดลงมา เธอเดินเข้าไปในครัวเล็กๆ เลื่อนจานออกไป หยิบแก้วสแตนเลสขึ้นมา แล้วหยุดนิ่งอยู่กับที่ เธอสูบบุหรี่อีกครั้ง หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นและมองตรงไปที่กล้อง เธอพ่นควันขึ้นไปทางเลนส์และไม่ละสายตาจากกล้องเลย เสียงประกอบ: เสียงคลิกไฟแช็กเบาๆ เสียงรถยนต์จากระยะไกล เสียงหึ่งๆ ของเครื่องใช้ไฟฟ้า เสียงน้ำไหล เสียงฝีเท้าเบาๆ บรรยากาศตึงเครียดเล็กน้อย