โจทย์สำหรับสร้างภาพยนตร์สั้นเรื่องวิวัฒนาการของชุดกี่เพ้า ในงาน Seedance 2.0

"การตื่นขึ้นของฉีเปา · เวอร์ชันระทึกขวัญ 15 วินาที" [สไตล์] ภาพลักษณ์แบบภาพยนตร์เซี่ยงไฮ้โบราณ + การตัดต่อแบบภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์เชิงพาณิชย์ที่รวดเร็ว เสียงกลองที่หนักแน่นเป็นจังหวะ เกรนฟิล์ม แสงและเงาที่ตัดกันสูง การตัดต่อที่สอดคล้องกับการกระทำ ความคมชัดระดับ 8K จังหวะที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้นทีละเฟรม อารมณ์ที่ยกระดับอย่างต่อเนื่อง [ระยะเวลา] 15 วินาที [ตัวละคร] หญิงสาวชาวเอเชียตะวันออกคนเดิม อารมณ์เปลี่ยนแปลงจากสงวนท่าทีเป็นเฉียบคม สายตาเปลี่ยนจากการมองต่ำเป็นการสบตาโดยตรงกับกล้อง ท่าทางเปลี่ยนจากถูกจำกัดเป็นควบคุมฉากทั้งหมด [กลไกการเปลี่ยนภาพหลัก] การหมุนแต่ละครั้งเป็นการก้าวกระโดดทางเวลา ด้วยการตัดต่อที่สอดคล้องกับการกระทำอย่างราบรื่น สตอรี่บอร์ด 0–2 วินาที [ฉีจวงปลายราชวงศ์ชิง] ฉาก: ลานบ้านปิดล้อม แสงน้อย เครื่องแต่งกาย: ฉีจวงทรงตรงกว้าง คอสูง แขนกว้าง ปักลวดลายอย่างประณีต การกระทำ: ก้มศีรษะ ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น เสียงกลองดังขึ้นอย่างหนัก การหมุนตัวอย่างฉับพลัน กล้อง: ภาพระยะกลางซูมเข้าอย่างรวดเร็ว 2–5 วินาที [ชุดกี่เพ้าช่วงเปลี่ยนผ่านปี 1915] ฉาก: ถนน แสงสว่างขึ้นเล็กน้อย เครื่องแต่งกาย: แขนเสื้อแคบลง เอวเห็นชัดขึ้นเล็กน้อย กระโปรงยังยาว การกระทำ: ลงจากท่าหมุนตัว เงยหน้าขึ้น ก้าวแรก จังหวะเริ่มเร่งขึ้น หมุนตัวอีกครั้ง 5–9 วินาที [สไตล์เซี่ยงไฮ้ช่วงทศวรรษ 1920] ฉาก: ถนนในเซี่ยงไฮ้ รถรางวิ่งผ่าน เครื่องแต่งกาย: ชุดกี่เพ้าผ้าไหม เอวชัดเจน ความยาวถึงกลางน่อง ผมสั้นดัดลอน การกระทำ: ก้าวเดินเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด มองกล้องอย่างกระตือรือร้น กล้องหมุนวน เสียงกลองดังขึ้น การหมุนตัวคมชัดและแม่นยำ 9–15 วินาที [ยุคทองทศวรรษ 1930] ฉาก: วิวกลางคืนนีออน แสงจ้าเน้นเงา เครื่องแต่งกาย: ตัดเย็บเข้ารูป ผ่าสูง แขนกุด รองเท้าส้นสูงบาง ปากสีแดง การกระทำ: หมุนตัวเสร็จ หยุด เดินช้าๆ เข้าหากล้อง กล้องเปลี่ยนจากมุมมองด้านบนเป็นระดับสายตา เธอมองตรงไปที่กล้อง ควบคุมบรรยากาศได้อย่างสมบูรณ์แบบ เสียงกลองสุดท้ายดังขึ้น ภาพหยุดนิ่ง