การทำให้ความคิดเป็นรูปธรรม (อุปมา)

ชายคนหนึ่งนั่งอยู่คนเดียวในห้องที่เงียบสงบ กำลังคิดอย่างหนัก แสงสว่างริบหรี่เริ่มปรากฏขึ้นรอบศีรษะของเขา เมื่อเวลาผ่านไป 2 วินาที ความคิดของเขาก็ปรากฏเป็นรูปธรรม — วัตถุเรืองแสงผุดขึ้นมาในอากาศ: ความทรงจำในรูปภาพถ่ายลอยได้ ความคิดในรูปทรงนามธรรม ความกลัวในเงาบิดเบี้ยว ห้องเต็มไปด้วยความคิดที่จับต้องได้ลอยซ้อนกันเป็นชั้นๆ กล้องเคลื่อนผ่านวัตถุเหล่านั้น — แต่ละชิ้นมีปฏิกิริยาต่อแสงและแรงโน้มถ่วงแตกต่างกัน ความเร็วเพิ่มขึ้น: ความทรงจำแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยกลางอากาศ ช่วงสุดท้าย: ทุกอย่างพังทลายกลับเข้าไปในจิตใจของชายคนนั้นด้วยแสงเพียงชั่วพริบตาเดียว