ความสยองขวัญในทางเดินโรงพยาบาล จัมพ์สแคร์

ฉาก / สถานที่\n\nกลางคืน ทางเดินโรงพยาบาลอินเดียร้างขนาดใหญ่ ไฟฟลูออเรสเซนต์กระพริบ รถเข็นสนิม สีลอก ป้ายโรงพยาบาลเก่า ทางเดินยาวว่างเปล่าทอดยาวสู่ความมืด ทุกอย่างมองเห็นได้ชัดเจน\n\nกล้อง\n\nภาพจากสมาร์ทโฟนแบบถือด้วยมือ ภาพระยะกลางจากด้านหลังและด้านข้างของผู้หญิงอินเดียสูงอายุที่นั่งรถเข็น มีการสั่นเล็กน้อยตามธรรมชาติ\n\nตัวละคร / การกระทำ\n\nผู้หญิงอินเดียสูงอายุคนหนึ่งนั่งอยู่คนเดียวบนรถเข็นในกลางทางเดินโรงพยาบาลร้าง\n\nพยาบาลกำลังเข็นเธอ\n\nเสียงเรียกจากนอกฉาก:\n\n“น้องสาว, มาที่นี่สักครู่!”\n\nพยาบาลตอบ:\n\n“สักครู่หนึ่ง”\n\nพยาบาลเดินจากไปตามทางเดินด้านข้าง ทิ้งให้ผู้หญิงสูงอายุอยู่คนเดียว\n\nผู้หญิงมองตามเธอไป\n\nความเงียบ\n\nที่ปลายทางเดินมีทางเดินขวางที่อยู่ไกลออกไป\n\nผู้หญิงสูงอายุจ้องมองไปที่นั่น\n\nร่างหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้น\n\nผู้หญิงอินเดียผอมมากสวมชุดผู้ป่วยโรงพยาบาลที่ขาดวิ่น\n\nผิวหนังซีดเน่าที่มีเส้นเลือดปรากฏให้เห็น\n\nผมสีดำยาวรุงรังปกคลุมใบหน้า\n\nดวงตาสีขาวขุ่นไร้จุดโฟกัส\n\nเขี้ยวแหลมคมขนาดใหญ่\n\nเธอเดินข้ามช่องเปิดที่อยู่ไกลออกไปอย่างช้าๆ\n\nไม่ได้มองไปที่รถเข็น\n\nแค่เดินผ่านไป\n\nการเคลื่อนไหวของเธอดูผิดปกติ\n\nแข็งเกินไป\n\nช้าเกินไป\n\nเธอหายตัวไปหลังกำแพง\n\nความเงียบ\n\nผู้หญิงสูงอายุยังคงจ้องมอง\n\nไม่มีอะไรเกิดขึ้น\n\nเธอค่อยๆ ผ่อนคลาย\n\nถอนหายใจด้วยความโล่งอก\n\nแล้ว—\n\nเสียงข่วนเบาๆ จากด้านบน\n\nผู้หญิงดูสับสน\n\nเสียงข่วนอีกครั้ง\n\nใกล้เข้ามา\n\nเธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้น\n\nห้อยลงมาเหนือรถเข็นของเธอคือผู้หญิงคนเดิม\n\nดวงตาสีขาวขุ่น\n\nผิวหนังที่เน่าเปื่อย\n\nผมห้อยลงมา\n\nเขี้ยวที่โผล่ออกมา\n\nผู้หญิงคนนั้นก็ตกลงมาจากเพดานตรงหน้ารถเข็นและปล่อยเสียงกรีดร้องอย่างรุนแรง\n\nภาพระยะใกล้สุดขั้ว\n\nเสียงพุ่งสูงขึ้น\n\nตัดเป็นสีดำอย่างรวดเร็ว