ทหารรับจ้างไซเบอร์พังก์

*ภาพทหารรับจ้างข้างถนนในนีโอโตเกียว ถ่ายด้วยกล้องไลก้า 50 มม. (f/1.8) ภายใต้แสงจ้าของป้ายไฟนีออนที่แตกหัก ใบหน้าของเขา—มีลักษณะเป็นชาวเอเชียหรือลูกครึ่ง มีรอยแผลเป็นจากอุปกรณ์ฝังในร่างกายที่เชื่อมต่อไม่ดี และมีรอยคล้ำใต้ตา—เปล่งประกายด้วยดวงตาไซเบอร์เนติกสีเขียวนีออน (เลนส์ Sony Naris พร้อมการสะท้อนข้อมูล) และสีหน้าที่อยู่ระหว่างความเยาะเย้ยถากถางและความระแวดระวัง ผิวของเขาอยู่ระหว่างซีดและคล้ำ มีรอยสัก UV รูปวงจรของบริษัทที่กระพริบเป็นสีน้ำเงินภายใต้แสงแบล็กไลท์ เขาสวมแจ็กเก็ตยาวทำจากหนังเทียมที่เต็มไปด้วยรอยกระสุน เสริมด้วยแผ่นเคฟลาเรียมที่ไหล่และแขนท่อนล่าง ทับเสื้อกั๊กยุทธวิธีที่มีอุปกรณ์กระตุ้นและสายเคเบิลข้อมูล กางเกงผ้าอัจฉริยะที่มีการเสริมแรงด้วยแม่เหล็กที่หัวเข่า และรองเท้าบูทที่ส่งเสียงหึ่งๆ เหมือนไฟฟ้า แขนขวาของเขามีอุปกรณ์ฝังไซเบอร์เนติกส์ที่ทำจากไทเทเนียมและใยแก้วนำแสง พร้อมการเชื่อมต่อประสาทที่มองเห็นได้ ขณะที่เขากำลังปรับปืนพก Malorian Arms 3516 ที่มีเส้นใยพลาสมาสีน้ำเงินและกำไลโฮโลแกรมที่ฉายภาพโฮโลแกรมบิดเบี้ยว แสงที่มีความคมชัดสูง: แสงหลักเย็น (7000K) จากป้ายนีออนด้านบนซ้ายทำให้ใบหน้าของเขามีสีม่วงแดงและสีน้ำเงิน โดยมีแสงพื้นหลังสีเขียวจัดจ้านจากโฆษณาโฮโลแกรมสร้างแสงขอบไฟฟ้าที่ขอบของเงาของเขา พื้นหลังที่เบลอแสดงให้เห็นตรอกที่มีกราฟฟิตีเรืองแสง สายเคเบิลที่ห้อยลงมา และหมอกจากหอระบายความร้อน ขณะที่หยาดฝนเทียมสะท้อนแสง ภาพพื้นผิวที่สมจริงมาก: รูขุมขนบนผิวหนัง ร่องรอยการสึกหรอของหนัง การเกิดออกซิเดชันบนโลหะของอุปกรณ์ฝัง และแสงสะท้อนในแอ่งน้ำ โทนสีที่ผสมผสานระหว่างสีดำเข้ม สีน้ำเงินสดใส สีม่วงนีออน และสีทองสนิม เข้ากับสไตล์ที่ผสานความสมจริงดิบๆ ของ *Blade Runner 2049* และพลังทางภาพของ *Cyberpunk 2077* โดยทุกรายละเอียด ตั้งแต่ไอน้ำจากลมหายใจไปจนถึงแสงโฮโลแกรมที่กระพริบบนเรตินา ดูเหมือนจะถูกยกมาจากเมืองใหญ่ในโลกดิสโทเปียจริงๆ