บทเพลงบรรเลงอะคูสติกและสตอรี่บอร์ดแสดงปฏิกิริยาทางอารมณ์

[00:00 – 00:03 | ภาพระยะกลางจากด้านหลังไหล่ - ซูมเข้าช้าๆ] กล้องอยู่ด้านหลังและเหนือไหล่ซ้ายของหญิงสาวผมแดง ผมสีแดงเพลิงเป็นลอนสวย และคอกีตาร์อะคูสติกของเธอปรากฏอยู่ด้านหน้าในภาพเบลอแบบนุ่มนวล ตรงข้ามกับเธอ รูบี้ ผมหยิกสีน้ำตาล สวมเสื้อยืดสีเข้ม มีเตียงคลุมด้วยผ้าห่มอยู่ด้านหลัง กำลังค่อยๆ ชัดขึ้น แสงสีเหลืองอำพันอบอุ่นจากโคมไฟข้างเตียงส่องสว่างทั่วห้อง มือที่กำลังดีดกีตาร์ของหญิงสาวผมแดงเริ่มขยับ เธออ้าปากและร้องเพลงเบาๆ ว่า "รูบี้... โอ้ รูบี้..." กล้องค่อยๆ เคลื่อนไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ลดระยะห่างทางอารมณ์ลง [00:03 – 00:06 | ภาพระยะใกล้มาก - มือที่จับกีตาร์ มุมต่ำ] ตัดไปที่ภาพมาโครระดับพื้นดินที่เอียงขึ้นไปที่มือที่กำลังดีดกีตาร์ นิ้วมือเคลื่อนไหวอย่างพลิ้วไหวและไม่เร่งรีบไปบนสายกีตาร์ แสงไฟอบอุ่นสะท้อนประกายระยิบระยับของสายกีตาร์แต่ละเส้น เสียงก้องกังวานแผ่วเบาของตัวกีตาร์ดังก้องไปทั่วเฟรม เสียงของเธอแผ่วเบาลงมา: "...คุณรู้ไหมว่าคุณมีความหมายกับฉันมากแค่ไหน?" [00:06 – 00:10 | ภาพโคลสอัพใบหน้าของรูบี้, ภาพนิ่ง] ตัดภาพไปที่ใบหน้าของรูบี้ตรงกลาง ส่องสว่างด้วยแสงสีทองจากโคมไฟด้านหลัง ริมฝีปากของเธอเผยอเล็กน้อย แก้มแดงระเรื่อ ดวงตาเป็นประกายด้วยความรู้สึกที่ถูกมองเห็นอย่างแท้จริง รอยยิ้มที่ไม่เชื่อค่อยๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ เธอไม่ได้พูดอะไร เธอไม่จำเป็นต้องพูด เพลงนั้นบอกทุกอย่างแล้ว: "รูบี้... รูบี้ของฉัน..." [00:10 – 00:13 | [ภาพสองช็อต ระยะกลาง - กว้าง ถ่ายแบบถือกล้องแล้วค่อยๆ เคลื่อนถอยหลัง] กล้องค่อยๆ เคลื่อนถอยหลังอย่างนุ่มนวล เผยให้เห็นเด็กสาวทั้งสองในเฟรมเต็มเป็นครั้งแรก พร้อมกับชั้นหนังสือที่รก ผ้าห่มสีซีดจาง และความวุ่นวายเล็กน้อยของห้องที่ดูมีชีวิตชีวา เด็กสาวผมแดงโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยขณะที่เธอพูดประโยคสุดท้าย เสียงของเธอเบาจนแทบจะเป็นเสียงกระซิบ: "...ฉันจะรักเธอจนถึงที่สุด" เสียงสุดท้ายดังก้องและค้างอยู่ในอากาศ [00:13 – 00:15 | ภาพโคลสอัพสุดๆ - ดวงตาของรูบี้ โฟกัสค่อยๆ เปลี่ยน] ภาพสุดท้ายตัดไปที่ดวงตาของรูบี้เพียงอย่างเดียว โฟกัสค่อยๆ เปลี่ยนอย่างนุ่มนวล...แล้วคมชัดขึ้น น้ำตาหยดหนึ่งสะท้อนแสงไฟที่ขอบตาล่างของเธอ ยังไม่ร่วงหล่น เธอถอนหายใจ