Walka kobiety z robotem bojowym

Samotna kobieta stoi na wąskim skalistym grzbiecie wysoko w górach Kaukazu o złotej godzinie, wiatr szarpie jej podartą kurtkę taktyczną, ciemne włosy smagają jej spoconą twarz. Burzowe chmury kłębią się za poszarpanymi, ośnieżonymi szczytami. 2000 stóp otwartej przestrzeni i mgły wypełniają dolinę poniżej niej. 6-stopowy dwunożny robot bojowy — matowoczarne tytanowe podwozie, popękana płyta piersiowa przeciekająca iskrami, jeden roztrzaskany czujnik optyczny — szarżuje na nią po pokruszonym łupku. Skręca ostro w lewo, buty ślizgają się na luźnym żwirze na krawędzi klifu, chwyta go za ramię w połowie zamachu i przekierowuje cały pęd na ścianę skalną — kamień eksploduje przy uderzeniu. Obraca się, obiema rękami ściskając roztrzaskane ostrze przedramienia, które wyrwała z podwozia robota. Robot unosi się, hydraulika zacina się, jego jedyny pozostały czerwony czujnik optyczny namierza ją. Są naprzeciw siebie na wąskiej półce. Żaden z nich się nie porusza. Ostatnie światło słoneczne zachodzi za górą. Wszystko staje się zimne, niebiesko-szare. Jej oddech zaparowuje w mroźnym powietrzu. Kamera zaczyna się jako niski tracker na poziomie gruntu podczas szarży, przechodzi w szybki boczny wózek podczas zderzenia, najeżdża na ekstremalne zbliżenie z przekrwionymi oczami, a następnie wznosi się na powolną orbitę 360 stopni wokół obu postaci – otwarte niebo i urwisko widoczne w każdej klatce. Ziarnistość filmu ARRI Alexa. Anamorficzny obraz panoramiczny 2,39:1. Fizyka w czasie rzeczywistym i rozmycie ruchu w momencie uderzenia. Dźwięk: zgrzyt metalu, wichura, ciężki oddech, niski, metaliczny dźwięk i pojedyncze, odległe bicie serca zanikające w ciszy.