Podpowiedź filmowa do filmu Kobieta Wojowniczka Jazda na Smoku

Kamera wystrzeliwuje z dołu, przelatując obok poszarpanych ścian klifu, a następnie gwałtownie pochyla się w dół, ukazując ocean poniżej w pełnej, gwałtownej erupcji, fale detonujące o czarne skały. Na krawędzi klifu stoi wojowniczka, całkowicie nieustraszona, wpatrując się w wir, jakby rzucając mu wyzwanie, by wzniósł się wyżej. Bez wahania robi krok naprzód i skacze z krawędzi, szeroko rozkładając ramiona, spadając przez wyjący wiatr i słoną mgiełkę. Kamera nurkuje obok niej w swobodnym spadku, jej włosy i płaszcz trzepoczą w górę, gdy czarne skały i wzburzone morze zbliżają się. Wtedy ogromny cień przedziera się przez mgłę poniżej — smok wzbija się w górę, rozwijając skrzydła jak żagle sztormowe, łuski lśnią mokro od morskiej bryzy. Przelatuje pod nią w połowie upadku, a ona ląduje na jego grzbiecie z wyćwiczoną gracją, chwytając palcami grzbiety na szyi. Smok przechyla się mocno, wspinając się spiralnym łukiem z powrotem ponad ścianę klifu. Kamera utrzymuje tempo, krąży ciasno, a następnie rusza do przodu, by uchwycić ją z bliska i frontalnie: pędzi na bestii ku niebu, smaganej wiatrem, spokojnej i płonącej determinacją, a szalejący ocean jest teraz mały i bezsilny daleko w dole.