Krótkometrażowy film psychologiczny z perspektywy top-down

Krótkometrażowy film psychologiczny. Ciągłe, pojedyncze ujęcie, kamera z góry na dół, ustawiona bezpośrednio nad młodą kobietą, odpowiadającą obrazowi referencyjnemu. Obiektyw 24 mm, realistyczna tekstura cyfrowa, delikatna mgiełka, przytłumione światło żarowe zmieszane z zielonym światłem miasta. Małe, ciasne mieszkanie typu studio z cienkim materacem, pogniecioną pościelą, porozrzucanymi ubraniami, wąskim korytarzem, małą umywalką z pękniętym lustrem i zagraconym aneksem kuchennym. Kobieta ma na sobie za duży, wyblakły T-shirt, miękkie szorty i jest bosa. Lekko potargane włosy, delikatny rozmazany kajal pod oczami, zmęczony wyraz twarzy, porusza się powoli, jakby powtarzała codzienną rutynę na autopilocie. Scena: Leży rozbudzona na materacu, wpatrując się w pusty obraz. Siada, chwyta zmiętą paczkę papierosów obok poduszki, wyjmuje jednego papierosa, znajduje zapalniczkę pod prześcieradłem, zapala ją, zaciąga się i upuszcza zapalniczkę. Wstaje i powoli przechodzi przez mieszkanie, podczas gdy kamera idealnie śledzi ruchy kamery nad głową, nie dryfując. Wchodzi do umywalni, odkręca kran, moczy palce, leniwie ochlapuje twarz wodą i zostawia ją kapiącą. Wchodzi do aneksu kuchennego, odsuwa talerz, bierze do ręki stalowy kubek, po czym zatrzymuje się w bezruchu. Zaciąga się ponownie papierosem. Po kilku sekundach powoli unosi głowę i patrzy prosto w kamerę. Wypuszcza dym w górę, w stronę obiektywu, nie odrywając wzroku. Dźwięk: cichy trzask zapalniczki, odległy ruch uliczny, szum urządzeń elektrycznych, płynąca woda, ciche kroki, subtelne napięcie otoczenia.