Podpowiedź reżysera Flasha

Ujęcie otwierające: Ekstremalne zbliżenie butów Flasha dotykających mokrego asfaltu w nocy. Krople deszczu zamarzają w powietrzu, gdy czas zwalnia. Złote błyskawice zaczynają pełzać po jego garniturze, cicho trzeszcząc. Kamera: Niski kąt, powolne wchodzenie. Gdy pochyla się do przodu, świat rozciąga się i zniekształca. W rytm muzyki, startuje. Kamera rusza w pościg, gdy eksploduje do przodu w oślepiającym błysku czerwonych i złotych błyskawic, przedzierając się przez ulice miasta. Budynki rozmazują się w smugi światła, sygnalizacja świetlna staje się smugami kolorów, grzmoty przetaczają się pod sceną dźwiękową. MONIT REŻYSERA — CZĘŚĆ 2 Flash przyspiesza poza miastem, pędząc przez autostrady, pustynie i oceany w ciągu kilku sekund. Krzywizna Ziemi staje się widoczna, gdy chmury rozrywają się pod nim. Kamera: Dynamiczne ujęcie śledzące z silnym rozmyciem ruchu, błyskawice wyginające się jak żyły energii. Czas się załamuje — dzień i noc zapadają się w jeden ciągły bieg. Gdy osiąga maksymalną prędkość, błyskawica nabiera intensywności, stając się niemal białym blaskiem. Znika w ostatnim, grzmiącym błysku, pozostawiając po sobie jedynie spalone powietrze, zanikającą elektryczność i ciszę. MONTA REŻYSERA — CZĘŚĆ 3 Narasta niski, donośny szum. Powietrze przed nim pęka jak szkło. Powstaje okrągły portal — starożytny, niestabilny — lśniący wirującym światłem i pyłem, jakby sam czas się rozrywał.