Surrealistyczne Mirror Lake Temporal Cinema

O świcie, pośrodku cichej górskiej doliny, znajduje się rozległe, niczym lustro jezioro. Woda idealnie odbija światło, ukazując nie niebo nad nami, lecz alternatywne wersje krajobrazu: miasta, które nie istnieją, lasy, które jeszcze nie wyrosły, ruiny z przyszłości, które mogą nigdy nie powstać. Pierwszy kadr: powolne, powietrzne opadanie w kierunku powierzchni jeziora. Mgła delikatnie przesuwa się po wodzie. Prawdziwe góry nad nami są zimne i szare, ale ich odbicie wypełnia niemożliwa złota architektura. Po drugiej sekundzie odbicie przesuwa się przed rzeczywistym światem. Przyszła wersja osoby pojawia się pod wodą, idąca głową w dół pod powierzchnią. Następnie pojawiają się dziesiątki przyszłych jaźni, starszych, młodszych, zranionych, radosnych, bez twarzy, wszystkie poruszające się w różnych kierunkach pod jeziorem. Kamera zanurza się w powierzchni wody bez plusku, wkraczając w odbity świat. Pod wodą nie ma wody, tylko odwrócona dolina, gdzie czas płynie widocznymi prądami. Wspomnienia spadają z nieba jak liście. Drogi wyrastają z cieni ludzi. Góry powoli zamieniają się w budynki, a potem z powrotem w góry. Eskalacja efektów wizualnych: różne przyszłości zaczynają się zderzać. Futurystyczne miasto wznosi się ponad starożytnym lasem. Zniszczony most naprawia się, jednocześnie się zawalając. Powierzchnia jeziora nad nim pęka jak szkło, odsłaniając prawdziwy świat obserwujący go z drugiej strony. Rampa prędkości: przyszłe ja sięga w stronę kamery, czas zwalnia, gdy jego ręka rozpada się na tysiące odblaskowych odłamków, z których każdy ukazuje inne życie. Ostatni moment: kamera wznosi się z powrotem nad jezioro. Powierzchnia znów jest nieruchoma. Tylko jedno słowo pojawia się jako zmarszczki na wodzie: WYBIERZ. Eksperymentalne kino odbicia czasu, fizyka wody lustrzanej, alternatywne przyszłości, surrealistyczne krajobrazy temporalne, mgła o świcie, poezja filmowa, 4K.