Surrealistyczna sekwencja załamania snu

Ujęcie 1: Niskie, szerokie ujęcie śledzące zza grupy w czerwonych płaszczach, gdy powoli idą w kierunku świecącego drzewa przez białe dno doliny. Olbrzymia twarz po prawej subtelnie zaczyna obracać się w lewo, kamień skrzypi, z jego powierzchni schodzi kurz Ujęcie 2: Średnie zbliżenie na dwóch piechurów zatrzymujących się nagle, obaj zwracający się ku sobie w szoku, blade odbite światło na ich twarzach, odległy dudnienie rozbrzmiewa. Jeden szepcze: „Czy się poruszyło?” Ujęcie 3: Ostre cięcie do zapierającego dech w piersiach lotniczego ujęcia dźwigu, wznoszącego się wysoko nad doliną w boski widok z góry. Gdy kamera się wznosi, lewy olbrzym w końcu odpowiada głębokim, starożytnym głosem, który toczy się przez krajobraz: „Marzyciele… powróciliście”. Ujęcie 4: Elegancka, zstępująca orbita wokół centralnego drzewa. Biały koń idzie powoli w kierunku pnia z nienaturalnym spokojem. Gdy koń dotyka drzewa, jego ciało rozpuszcza się w blade cząsteczki i płynące światło, znikając w korze, jakby wchłonięte przez pamięć. Ziemia faluje na zewnątrz w miękkich, koncentrycznych zniekształceniach. Ujęcie 5: Świat zaczyna zapadać się w surrealistyczną niestabilność. Postacie w czerwonych płaszczach przygotowują się, gdy rzeczywistość otwiera się wokół nich. Kamera skacze w górę i w tył w oszałamiającym sennym załamaniu, pięknym, a nie przerażającym. Ujęcie 6: Cięcie do eleganckiego ośrodka badań snów science fiction. Mała grupa ludzi śpi w okrągłej komorze, podłączonej do futurystycznych interfejsów, dzieląc się sennymi projekcjami dokładnie surrealistycznej doliny. Jeden hologram wielkości ściany pokazuje drzewo i gigantyczne twarze. Atmosfera jest cicha, pełna podziwu, świetlista w kolorze niebiesko-białym. Ostatnie ujęcie kamery do wewnątrz, gdy grupa razem ogląda wspólny sen, ujawniając, że cała wizja jest zbiorową przestrzenią snu.