Karykatura portretowa na miejskim targu ulicznym

Użyj przesłanego portretu jako odniesienia do tożsamości osoby, jej twarzy, fryzury, struktury twarzy i ogólnego wrażenia. Stwórz wysokiej jakości portret lifestylowy przedstawiający tę samą osobę siedzącą na zewnątrz obok drewnianego sztalugu, na którym znajduje się jaskrawo kolorowy portret w stylu ulicznym. Prawdziwa osoba i rysunek muszą wyraźnie przedstawiać tę samą osobę. Scena: - Obiekt siedzi na prostym drewnianym składanym krześle - obok drewnianego sztalugu, na którym widnieje duża ilustracja komiksowa - tło stanowi uroczy miejski rynek sztuki - w tym stoiska z ilustracjami, stoiska z rękodziełem, wystawy szkiców, plakaty, przytulne sklepy kreatywne i kilku rozmazanych pieszych - atmosfera jest ożywiona, ale nie zatłoczona - jasne i miękkie światło słoneczne, ciepłe naturalne odcienie, płytka głębia ostrości - obiekt i otoczenie są fotograficznie realistyczne - pionowa kompozycja, wyraźnie pokazująca obiekt i motyw komiksowy: - zachowaj rozpoznawalne cechy przesłanego obiektu - naturalna poza - spokojny, zrelaksowany i lekko uśmiechnięty wyraz - modny i swobodny strój odpowiedni do obiektu - czysty, lifestylowy styl fotografii - nie zmuszaj każdego obiektu do używania tej samej pozy lub wyrazu - kierunek tworzenia komiksu: - obrazy na sztaludze muszą być realistycznymi, obserwacyjnymi, ulicznymi kreskówkami, a nie generycznymi, uroczymi kreskówkami - karykaturzysta powinien wyolbrzymić najbardziej widoczne rysy twarzy obiektu - przeanalizuj przesłane zdjęcia twarzy i wyolbrzymij tylko 2–4 charakterystyczne cechy, takie jak kształt oczu, brwi, nos, usta, policzki, linia żuchwy, broda, uszy, fryzura lub proporcje twarzy - każda kreskówka powinna sprawiać wrażenie skrojonej na miarę konkretnej postaci - unikaj stosowania tego samego, domyślnego, uroczego kształtu twarzy dla wszystkich - unikaj ogólnych wyrażeń typu „duże oczy i wysunięty język” - humor w kreskówce powinien wynikać z uchwycenia unikalnych cech postaci, a nie z używania przypadkowych, komicznych póz. Styl kreskówkowy: - Duże proporcje głowy do małego ciała - Zabawne, ale rozpoznawalne proporcje twarzy - Wyraziste, ręcznie rysowane linie markera - Szybkie pociągnięcia szkicu - Tekstura kredki - Żywiołowy klimat ulicznego artysty - Humorystyczny i uroczy - Dowcipny, ekspresyjny i pełen osobowości - Urocze, ręcznie robione niedoskonałości - Możesz dodać jaskrawo kolorowe rysunki, ale uwaga powinna pozostać na mimice w kreskówce: - Wybierz naturalne, zabawne miny, które pasują do rysów twarzy postaci - Opcjonalne miny: uniesione brwi, nieśmiały uśmiech, zaskoczone spojrzenie, pewny siebie, psotny uśmiech, niezręczny, uprzejmy uśmiech, przesadnie spokojna mina, nadąsana mina, zdezorientowany, słodki wyraz lub delikatne, puste spojrzenie - Mimika powinna się różnić w zależności od tematu. Nie używaj zawsze wyrazu z wysuniętym językiem - nie używaj zawsze tego samego, szeroko otwartych oczu, słodkiego wyrazu. Płótno komiksowe: - Duże, pionowe płótno lub sztaluga na drewnianym sztalugu - Komiks powinien być wyraźnie widoczny i zajmować główną część obrazu - Powinien być od razu rozpoznawalny jako zabawny komiks uliczny.