Sekwencja filmowa manifestacji czarownicy

0–3 s – Manifestacja: Ujęcie rozpoczyna się od uderzenia dłoni kobiety w ziemię. Skała wulkaniczna eksploduje, gdy 6-metrowy lew z kłębiącego się ognia słonecznego wyskakuje ze szczelin. Jej suknia gwałtownie łopocze w powstałym wybuchu termicznym. 3–7 s – Synchronizacja: Szybka, niskokątowa kamera orbitalna przesuwa się wokół duetu. Kobieta wymachuje rękami w władczym tańcu; lew naśladuje jej ruchy, machając ogromną płonącą łapą w stronę kamery i zostawiając za sobą smugę intensywnego ciepła i iskier na obiektywie. 7–10 s – Kompresja: Kobieta zaciska dłonie na piersi, wciągając masę lwa do środka. Bestia cofa się i kondensuje w oślepiającą, biało-rozżarzoną kulę czystej energii między jej dłońmi. Dramatyczny zoom skupia się na jej twarzy, w której oczach odbija się wirujące jądro słoneczne. 11–13 s – Fala uderzeniowa: Kula eksploduje. Potężna, złota, okrągła fala uderzeniowa rozchodzi się, rozsadzając pobliskie filary skalne w pył. Lew wyłania się ponownie za nią, teraz trzykrotnie większy od niej – gigantyczny, półprzezroczysty niebiański tytan, który zrywa się do tyłu i ryczy w niebiosa. 13–15 s – Burza Ognia: Niebiański lew rozpływa się w milion spadających gwiazd. Kamera oddala się, tworząc epickie, szerokie ujęcie, ukazujące maleńką sylwetkę kobiety stojącej w deszczu złotych żarów, gdy burzowe chmury nad nią rozpalają się w gigantyczny, wirujący wir ognia.