Wideo z monitem Seedance 2.0 dotyczącym przejścia na „Sprawdzenie karty”

Zablokuj początkowy obraz dla pierwszej klatki, proporcje obrazu 16:9, całkowity czas trwania 10 sekund. Scena rozpoczyna się od ukośnego niskiego kąta średniego zbliżenia. Górna część ciała jest częściowo widoczna, głowa jest po lewej stronie. Prawy palec wskazujący i środkowy trzymają tylko jedną kartę bokiem na środku ekranu, spojrzenie jest stoickie (stanowcze i spokojne), twarz przedstawia skupiony laserowo (skupienie jak laser) minimalistyczny (minimalistyczny) wyraz. 0 s - 2 s (otwierająca energia kinetyczna: Spokojna manipulacja fizyczna): Po 1,6 s nadgarstek lekko się obraca, powodując odwrócenie odizolowanej twarzy karty i wyświetlenie jej czerwonego tyłu. Ta energia kinetyczna działa jak punkt zaczepienia, wyzwalając wyprostowanie kamery i wykonanie płynnego Dolly Out, odsłaniając korytarz w środku kadru z zimnym białym oświetleniem matrycowym i błyszczącą podłogą. 2s - 4s (Rozciąganie przestrzeni i trajektoria łuku pojedynczej karty): Bohater obraca (pojedynczą kartę 1,5) obiema rękami, a następnie płynnie je rozsuwa (ręce rozsuwają się bez ruchu rzucania). Pojedyncza karta, jakby przyciągana siłą magnetyczną, wykonuje szybki poziomy obrót (szybki obrót wokół osi poziomej) równolegle do podłoża, wyśrodkowany na swojej osi i podąża poziomą półkolistą trajektorią łuku z prawej do lewej na wysokości ramion. Należy bezwzględnie zakazać efektów rozprysku cząsteczek, zakazać karcie latania w kierunku kamery (oś Z) i bezwzględnie zakazać wszelkich pikselowych powidoków drugiej karty w przestrzeni (absolutny brak dodatkowych cząsteczek karty). Jednocześnie kamera szybko oddala obraz do pełnego ujęcia, pozostawiając środek pola widzenia wyłącznie na trajektorii wirującej, odizolowanej karty. 4 s – 6 s (Odbicie kamery i przygotowanie do uchwycenia karty): Kamera wykorzystuje bezwładność karty, aby gwałtownie wcisnąć się (Dolly In), blokując się z powrotem na obiekcie. Lewa ręka precyzyjnie chwyta pojedynczą kartę i cofa staw nadgarstka, aby się przygotować. W tym czasie cała przestrzeń fizyczna pozostaje w stanie „próżni pojedynczej karty”. 6 s – 7 s (Przejście maskujące: Krytyczny punkt przejścia od rzeczywistości do sceny): Awers karty jest wyświetlany bezpośrednio w kierunku kamery. Kamera wykorzystuje awers karty jako punkt zaczepienia ostrości, aby wykonać wykładniczo przyspieszony ruch. Po 5,5 s awers karty całkowicie zajmuje 100% ekranu, tworząc fizyczny punkt zaczepienia okluzji, osiągając przerwanie przestrzenne. 7 s – 10 s (Mutacja tożsamości i urzekający stop-klatka): W momencie otwarcia awersu karty następuje płynne przejście do obrazu czerwonej sukienki z kocimi uszami. Scena natychmiast przełącza się na kompozycję perspektywy ultraszerokokątnej 14 mm. Znajdujący się w centrum ekranu wyraz twarzy zmienia się na uwodzicielski (czarujący) i władczy wzrok (władczy wzrok), ze zmysłowym uśmieszkiem (seksownym szyderstwem) i dominującą elegancją (kontrolującą elegancją). Lewa ręka bohatera jest rozpostarta, wskazując prosto na kamerę w przenikliwej dynamice. Dłoń wydaje się niezwykle duża ze względu na perspektywę, tworząc efekt rozbicia ekranu, a ciało jest lekko odchylone do tyłu. Tło zmieniło się teraz na ciemne tło i złotą rzeźbioną ramę obrazu. Silne podświetlenie z góry podkreśla ostre oświetlenie krawędziowe na kocie uszy i srebrne włosy obiektu. Czerwony materiał sukienki ukazuje głęboki gradient światła i cienia pod bocznym światłem. Wiele nieostrych kart do gry obraca się powoli jako elementy pierwszego planu, tworząc rozdzierające wrażenie głębi przestrzennej. Prawy palec wskazujący obiektu lekko dotyka szczęki, oczy utkwione w kamerze. Scena w końcu zastyga w przepięknej pozie z ekstremalną głębią kinową.