Czysta, ręcznie rysowana, dwuwymiarowa kreskówka przedstawiająca lot wiedźmy w Seedance 2.0

Młoda czarownica lata na miotle nad starożytnym europejskim miastem o złotej godzinie. Kamera pozostaje blisko jej pleców, gdy miasto otwiera się przed nią. Jej ciemnofioletowy płaszcz smaga wprost w kamerę, animowany ręcznie rysowaną fizyką tkaniny. Jej długie, potargane brązowe włosy smagają dziko we wszystkich kierunkach ekspresyjnymi, niezależnymi pasmami. Lata między wąskimi, kamiennymi budynkami z donicami, czerwonymi dachami z dachówek i pnącą się zielenią. Ręcznie rysowane linie wiatru rozchodzą się wokół jej ciała i zwijają się w małe wiry za nią. Gdy mija okna, jej wiatr otwiera okiennice niczym łańcuch domina. Białe zasłony rozbłyskają na zewnątrz. Złote światło słoneczne błyska przez szkło i tworzy ręcznie rysowane, dwuwymiarowe rozkwity soczewek z mieniącym się pyłem. Miasto poniżej reaguje. Ludzie wskazują w górę, kapelusze zrywają się z miejsca, koty na dachach skaczą, gołębie eksplodują w stada, liście wirują za nią, a sznury do prania gwałtownie smagają. Nagle sznury do prania przecinają jej drogę. Próbuje się uchylić. Gwałtownie hamuje. Jej ciało szarpie się do przodu nad miotłą od nagłego wyhamowania, podczas gdy jej nogi unoszą się do tyłu. Za późno. Przebija się przez pierwszą linię. Duża biała koszula uderza ją w twarz i całkowicie ją zakrywa. Prześcieradło owija się wokół jej ciała. Skarpetka zwisa z miotły. Chwieje się na miotle - jedną nogą kopniętą na bok, jedną ręką mocno ściskającą, drugą szarpiącą dziko za koszulę zakrywającą jej twarz. Gniewne, stłumione słowa bulgoczą pod materiałem. Jej głowa szarpie się w prawo-lewo-prawo w przesadnym, rysowanym ręcznie ruchu z ekstremalnym ściskaniem i rozciąganiem. Jej szyja wydłuża się z każdym potrząśnięciem. Jej oczy na chwilę wirują, gdy koszula się unosi. Ciągnie mocno. Koszulka spada z jej twarzy. Jej twarz zostaje ujawniona: potargane włosy, komiczna furia, zaciśnięte zęby, płonące oczy, głęboko zmarszczone brwi - potem długi wydech i widoczna ulga. Prostuje się na miotle, pochyla się do przodu, mocno chwyta i przyspiesza. Rysowane ręcznie linie prędkości płyną wokół niej. Nagle przed nią pojawia się budynek. Gwałtownie hamuje. Jej ciało i miotła ściskają się do przodu. Ostro się wokół niej przechyla, niemal ocierając się ramieniem o ścianę, po czym gwałtownie wraca na prostą i ponownie przyspiesza. Nad jej głową pojawia się szyld sklepowy. Przywiera nisko do miotły, gdy szyld przelatuje zaledwie kilka centymetrów nad jej głową. Pojawia się kolejna linka do prania. Tym razem skręca ciało i w ostatniej chwili ledwo pod nią przechodzi. Pojedyncza skarpetka zaczepia ją o nos. Odrzuca ją zirytowana. Czysta, dwuwymiarowa, ręcznie rysowana, tradycyjna animacja z ręcznie malowanymi akwarelowymi tłami. Ujęcie z tyłu, ciasne, uchwycone tuż za plecami młodej czarownicy przez całą sekwencję. Kamera pokazuje jej ramiona, włosy, miotłę, świat otwierający się przed nią. Ciągłe ujęcie z tyłu, tuż za nią. Od czasu do czasu, ręcznie rysowany obiektyw 2D rozkwita, gdy światło słoneczne wpada przez otwarte okna. Z każdym przyspieszeniem jej ciało rozciąga się do tyłu, włosy i płaszcz są odpychane mocniej, ręcznie rysowane linie prędkości nabierają intensywności. Z każdym nagłym spowolnieniem jej ciało rzuca się do przodu, włosy otulają jej twarz, a peleryna zagina się do wewnątrz na plecach. Z każdym obrotem miotła się wygina, jej ciało pochyla się do skrętu, nogi podwijają się i reagują ekspresyjnie.