Czysta, ręcznie rysowana, dwuwymiarowa animacja kreskówkowa

Tylko czysta, ręcznie rysowana animacja 2D z kreskówek — absolutnie żadnego 3D. Nigdy. 24 klatki na sekundę na jedynkach, 16:9. Każda linia emanuje subtelnymi, ręcznie rysowanymi niedoskonałościami. Młody, żądny przygód chłopiec leci latającym papierowym samolotem nad tętniącym życiem nadmorskim miasteczkiem o zachodzie słońca. Kamera cały czas pozostaje blisko jego pleców — widzimy jego ramiona, rozczochrane włosy, delikatne papierowe skrzydła i świat otwierający się przed nim. Jego luźny, błękitny szalik smaga kamerę z całkowicie ręcznie rysowaną fizyką tkaniny, każda fałda jest wyjątkowa. Jego rozczochrane ciemne włosy powiewają dziko na wietrze z przesadnym, kreskówkowym ruchem. Sam wiatr pojawia się jako płynące białe i jasnoniebieskie, ręcznie rysowane pociągnięcia pędzla wirujące wokół niego i ciągnące się za samolotem. Sunie między pastelowymi nadmorskimi budynkami z drewnianymi balkonami, donicami z kwiatami i sznurami na pranie. Gdy przechodzi, okiennice otwierają się z efektem domina, a zasłony wylatują na zewnątrz. Każde okno uwalnia jarzące się złotym światłem zachodzącego słońca, które pada na kamerę, tworząc ręcznie rysowane dwuwymiarowe rozbłyski obiektywu i unoszące się cząsteczki kurzu. Miasto poniżej tętni życiem — rybacy wskazują w górę, dzieci biegają po ulicach, mewy się rozpraszają, koty skaczą po dachach, a flagi targowe łopoczą na wietrze, który zostawia za sobą. Nagle kolorowe transparenty festiwalowe rozciągają się nad ulicą. Próbuje się uchylić, ciągnąc papierowy samolot w górę, ale nagłe spowolnienie rzuca jego ciało do przodu. Przebija się przez transparent — czerwony materiał owija mu twarz, a wstążki plączą się wokół skrzydła. Chwieje się na delikatnym samolocie, trzymając go jedną ręką i odciągając materiał drugą. Jego głowa kręci się w lewo-prawo-lewo z przesadną animacją zgniatania i rozciągania, szyja rozciąga się komicznie, a oczy na chwilę wirują. W końcu szarpie za materiał. Ten ulatuje na wietrze. Jego twarz wydaje się niechlujna i zirytowana — zaciśnięte zęby i zmarszczone brwi — po czym wypuszcza powietrze z ulgą. Pochyla się do przodu i ponownie przyspiesza, wokół niego pędzą ręcznie rysowane linie prędkości. Nagle pojawia się wieża zegarowa — gwałtownie hamuje i gwałtownie przechyla się wokół niej, ocierając się o cegły. Pojawia się kolejna przeszkoda — sznur latarni. Przywiera do papierowego samolotu, gdy przelatują kilka centymetrów nad jego głową. Na jego drodze pojawia się ostatni baner; skręca i wślizguje się pod niego, ale mała wstążka ląduje mu na nosie i z irytacją ją odrzuca. Każde przyspieszenie rozciąga jego ciało do tyłu, szalik i włosy gwałtownie smagają. Każde zatrzymanie rzuca nim do przodu. Każdy zakręt dramatycznie wygina samolot. Środowisko jest namalowane miękkimi akwarelowymi teksturami — świecące pomarańczowe i różowe niebo, terakotowe dachy, szmaragdowe drzewa i fioletowe cienie z warstwową głębią paralaksy. Ciepłe, złote światło zachodzącego słońca obmywa wszystko, gdy mewy przecinają rozświetlony horyzont. Czysty 2D. Rysowany ręcznie. Żadnego 3D. Nigdy.