Okultystyczny plakat kolażowy cyber-gotycki

Mroczny, tajemniczy, cyberpunkowo-gotycki plakat w stylu kolażu pionowego, gęsto upakowany i warstwowy niczym rytualna okładka albumu z filmu noir, wykorzystuje starą czerń, beż, brąz i głęboką czerwień. Łączy symulowany rozkład, tekstury zakłóceń, zeskanowany papier, schematy techniczne, grafiki inwigilacyjne, świętą geometrię i fragmentaryczny montaż fotograficzny. Po prawej stronie, duży, niezwykle szczegółowy, zwietrzały profil wiekowej ludzkiej czaszki, częściowo zasłonięty okręgami, oznaczeniami celów, runami, cienkimi liniami siatki i czerwonymi adnotacjami na wykresie. W górnej części, pośrodku, tajemnicza kobieta o długich, ciemnych włosach i bladej skórze, ubrana w czarny strój z głębokim dekoltem, pozuje zmysłowo, z jedną ręką uniesioną przy twarzy; za jej głową dodano dużą, ciemnoczerwoną aureolę. W lewym górnym kwadrancie, plecy lub ramię bladej, klasycznie wyrzeźbionej postaci przedstawione są z widmowym, pofragmentowanym charakterem. W prawym dolnym rogu, pośrodku, umieszczona jest ciemnoskóra postać rytualna lub kapłanka, ozdobiona warstwami koralików, naszyjników i ozdób rytualnych, częściowo zasłonięta fakturami i rozpraszającymi uwagę elementami kolażu. W prawym dolnym rogu eksponowana jest podarta szmaciana lalka lub poszarpana kukła w stylu voodoo, zawieszona z widocznymi szwami i wyciągniętymi kończynami. W dolnym, centralnym rogu przedstawiona jest deszczowa nocna ulica z samotną postacią w trenczu oddalając się w półmroku oraz samochodem zaparkowanym lub zatrzymanym na mokrej drodze, której powierzchnia odbija czerwonawą poświatę. W lewym dolnym rogu z ciemności wyłania się wielopłaszczyznowa czarna piramida lub krystaliczny kształt geometryczny. Na całym projekcie rozmieszczonych jest siedem odrębnych bloków tekstu łacińskiego, stylizowanych starą czcionką szeryfową i tajemniczymi napisami: „IN SOMNIIS VERITAS; IN DESIDERIIS, PERDITIO.”, „ANIMA SINE FINE VAGAT, IN UMBRIS SUI IPSIUS INVENTA.”, „PASSIO EST CLAVISTRA”, „EGO SUM QUI NUNQUAM FUI.”, „III FRAGMENTUM”. INFINITUM.”, „COR AMAT; MENS DUBITAT; ANIMA LACERATUR.” i „IN VINO VERITAS IN SANGUINE REDEMPTIO”. Do całego obrazu dodano drobny mikrotekst w stylu interfejsu użytkownika, fragmenty kodów kreskowych, mikrowykresy, tajemnicze plakietki, celowniki i ledwo czytelne panele danych. Całość kompozycji ma na celu stworzenie ponurej, głębokiej, kinowej i surrealistycznej atmosfery, z ciężkimi fakturami, wielowarstwową przezroczystością, subtelnymi czerwonymi akcentami, kontrastowym oświetleniem i wrażeniem wyrafinowanego, mrocznego plakatu artystycznego.