Sekwencja pościgu miejskiego w Seattle w hiperrealistycznym wydaniu

15-sekundowy, szybki film akcji w hiperrealistycznym wydaniu w proporcjach 16 na 9, napędzany energetyczną muzyką elektroniczną drum and bass. Scena rozpoczyna się od zbliżenia na bujną, zieloną bonsai w doniczce na ladzie florysty. Ręka szybko chwyta doniczkę. Przejście do dynamicznego ujęcia z ręki, podążającego za młodą, atletyczną kobietą w jasnej żółtej kurtce i ciemnych, dopasowanych spodniach sportowych. Wybiega z kwiaciarni i rozpoczyna sprint po zatłoczonym chodniku w Seattle. Kamera realistycznie drży, dopasowując się do jej intensywnych kroków. Z łatwością przeskakuje nad betonową donicą i wślizguje się pod metalowy wózek dostawczy. Oświetlenie jest kinowe, w postaci południowego słońca, tworząc silne kontrasty cieni i jasne odblaski na szklanych drapaczach chmur. Przejście do ujęcia z dołu, skierowanego ku górze, gdy sprintuje pod jadącym pociągiem monorail. Ruch kamery jest szalony i pilny. Pędzi po schodach z kamienia, pokonując je po trzy stopnie naraz. Szalona akcja nagle przechodzi w idealnie nieruchome, spokojne statyczne ujęcie w eleganckim, nowoczesnym biurze korporacyjnym. Kobieta delikatnie stawia nienaruszone bonsai na polerowanym szklanym biurku przed oszołomionym prezesem. Jej oddech jest lekko ciężki, ale jej wyraz twarzy jest całkowicie swobodny. Film musi wyglądać całkowicie fotorealistycznie, z naturalnym rozmyciem ruchu i autentycznymi miejskimi teksturami.