Zalany Biurowiec Intensywny Makroplan

Zwolniony ekstremalny hiper zbliżenie, 16:9. Drżący, organiczny, ręczny ujęcie zbliżające się i intymne na twarz mężczyzny po trzydziestce z ciemnymi, mokrymi włosami z przedziałkiem na bok przylepionymi do czoła, w połowie wyskoku przez powódź jego twarz wypełnia cały kadr, szczęka zaciśnięta z zębami odsłoniętymi i zgrzytającymi w wściekłym wysiłku, brwi głęboko zmarszczone, oczy zwężone i skierowane do przodu z surową, desperacką determinacją. Woda spływa i kropelkuje po jego skórze, krople przywierają do rzęs i spływają po brodzie, rozprysk wybuchający na jego twarzy w powolnych, zawieszonych kropelkach. Każry por, kropelka wody i pasmo mokrych włosów oddane w ostrych, dotykowych szczegółach. Chaotyczne zalane biuro i rozmazany, panikujący tłum całkowicie tracą ostrość za nim. W zwolnionym tempie krople wiszą i dryfują, pot i woda błyszczą. Dynamiczny, niestabilny ruch ręczny tuż przy jego twarzy, oddychający wraz z ruchem. Chorobliwa, instytucjonalna paleta kolorów, przytłumiony morski zielony i zimne, odbijające się w wodzie bokeh za nim. Twarz anatomicznie poprawna, stabilna, hiperrealistyczna, autentyczna intensywna emocja, naturalne ludzkie proporcje, brak zniekształceń. Ciężne, szorstkie ziarno analogowego filmu 35mm wypalone w każdym kadrze, grube i spójne, ziarno pełzające po światłach i cieniach, jak zeskanowany odcisk celuloidowy, nigdy czysty, nigdy nie wyglądający cyfrowo. Płaskie, górne oświetlenie fluorescencyjne, dramatyczna intensywność zwolnionego tempa, mała głębia ostrości, kinowy fotorealizm, ultra-szczegółowy.