Montaż zbroi i lot postaci kobiecej

Ujęcie 1 (8 sekund) przedstawia potężną postać kobiecą. Kinowe, szerokie ujęcie, unoszące się nad dramatycznym, wirującym morzem chmur złotej godziny, gdy ciepłe, pomarańczowe światło słoneczne odbija mgłę. Wiatr smaga jej włosy i ubranie z wysokim realizmem fizycznym. Ze wszystkich stron, smukłe, futurystyczne elementy mechanicznej zbroi – napierśnik, naramienniki, rękawice, nagolenniki i świecący hełm – nadlatują z dużą prędkością, ciągnąc za sobą jaskrawe smugi światła i cyjanowe spaliny. Każdy element magnetycznie zatrzaskuje się i blokuje na jej ciele jeden po drugim z satysfakcjonującą precyzją mechaniczną i widoczną bezwładnością, odbijając złote światło słoneczne od chromowanych i matowych powierzchni z włókna węglowego. Kamera dynamicznie okrąża ją w miarę kończenia montażu, kończąc na ciasnym zbliżeniu, gdy cyfrowy wizjer zasuwa się na jej twarz, a oczy świecą niebieską energią, gdy się ładuje, uwalniając falę uderzeniową światła, która przemieszcza otaczające chmury. Tekstury o wysokiej wierności, mikrorysy na metalu, realistyczne rozmycie ruchu i kinowe halo obiektywu. Ujęcie 2 (4 sekundy) Kontynuując lot, postać przyspiesza przez chmury, a jej nowy futurystyczny kombinezon lśni wewnętrzną mocą. Kamera utrzymuje niski, heroiczny kąt widzenia, rejestrując misterne cienie stykające się z płytami pancerza. Cząsteczki lodu i pyłu ciągną się za nią, gdy przekracza barierę dźwięku, a niebo zmienia kolor ze złotego na głęboki, zmierzchowy fiolet. Widoczna jest realistyczna fizyka oporu wiatru stawianego twardym powierzchniom kombinezonu. Ostatnie ujęcie przedstawia jej dłoń wyciągającą się ku słońcu, gdy energia faluje po rękawicy.