Kobieta dystopiczna autorstwa Frozen Waterfront

To filmowa, dystopijna scena zimowego zmierzchu, z perspektywą przesuwającą się z osłoniętego brzegu rzeki na pierwszym planie w stronę mrocznej, nowoczesnej panoramy miasta, z setkami maleńkich, ciepłych światełek migoczących w oddali. Na pierwszym planie po lewej stronie, stylowa kobieta o ciemnych, kręconych włosach ukazana jest z profilu w trzech czwartych, jej twarz celowo zasłonięta jest miękką, prostokątną plamą, a z ust zwisa zapalony papieros. Ma na sobie czarną, koronkową, prześwitującą sukienkę z wysokim kołnierzem, ozdobioną delikatnym kwiatowym haftem i zwisającymi kolczykami, prezentującą urzekającą estetykę filmu noir. Ziemia wokół niej jest mokra i oblodzona, pokryta śmieciami; na pierwszym planie po prawej stronie, lśniące czarne worki na śmieci są ułożone w stosy, a zamarznięty brzeg zaśmiecony jest gruzem. Na środku, pośród lodowatej wody, stoi duża, zwietrzała metalowa misa lub misa, wypełniona śniegiem i wyraźnie oznaczona tekstem. {argument name="headline text" default="USA"} Trzy maleńkie postacie ludzkie stoją nieopodal, dla porównania skali. Nagie gałęzie drzew tworzą ramkę w lewym górnym rogu. Ogólny ton jest chłodny, niebiesko-szary, podkreślony bursztynowymi światłami miasta. Obraz prezentuje surowy, malarski realizm z wyraźnymi artefaktami sztucznej inteligencji: cała scena (zwłaszcza w cieniach) jest usiana widocznymi drobnymi, świecącymi punktami i zaszumionymi siatkami, jakby pochodziła z wadliwego modelu generatywnego.