Cyberpunkowy najemnik

*Uliczny najemnik w Neo-Tokio, uchwycony aparatem Leica 50 mm (f/1.8) w ostrym świetle rozbitych neonów, gdzie jego twarz – o rysach azjatyckich lub mieszanych, naznaczona bliznami po źle przylutowanych implantach i cieniach pod oczami – lśni neonowozielonymi cybernetycznymi oczami (obiektywy Sony Naris z odbiciami danych) i wyrazem twarzy łączącym cynizm z czujnością; jego skóra, gdzieś pomiędzy bladą a opaloną, zdobią tatuaże UV korporacyjnych obwodów, które migoczą na niebiesko w czarnym świetle. Ma na sobie podziurawioną kulami kurtkę przeciwdeszczową z syntetycznej skóry, wzmocnioną płytkami z kevlaru na ramionach i przedramionach, nałożoną na kamizelkę taktyczną ze stymulatorami i kablami danych, spodnie z inteligentnego materiału z magnetycznymi wzmocnieniami na kolanach oraz buty emitujące elektryczny szum. Na jego prawym ramieniu widoczny jest cybernetyczny implant z tytanu i światłowodów z widocznymi połączeniami neuronowymi, gdy poprawia pistolet Malorian Arms 3516 z niebieskim żarnikiem plazmowym i holo-bransoletą wyświetlającą zniekształcone hologramy. Oświetlenie o wysokim kontraście: chłodne (7000 K) światło kluczowe z neonu powyżej po lewej barwi jego twarz na magentę i błękit, a kwaśnozielone podświetlenie z holograficznej reklamy tworzy elektryczne światło krawędziowe na krawędziach jego sylwetki; rozmyte tło ukazuje alejkę ze świetlistymi graffiti, zwisającymi kablami i mgłą z chłodni kominowych, a sztuczne krople deszczu odbijają światło. Hiperrealistyczne tekstury: pory w skórze, przetarcia na skórze, utlenianie na metalu implantu i lustrzane odbicia w kałużach. Paleta głębokiej czerni, elektrycznego błękitu, neonowej magenty i rdzawego złota, ze stylem łączącym surowy realizm *Blade Runnera 2049* i wizualną energię *Cyberpunka 2077*, w którym każdy szczegół — od pary z jego oddechu po migotanie hologramu na siatkówce — wydaje się wyjęty z prawdziwego dystopijnego megamiasta.