Scena akcji Cyber ​​Wuxia: Pojedynek przy wodospadzie

[Strzał 1 · 3 s · Ustawienie/Wybuch] Obiekt 1: Cyber ​​Kobieta Obraz 1, biały kostium, mechaniczna kość szyi, złote kolczyki z zębami, zimne czerwone usta, czarny kucyk, długa ciemna żelazna szabla. Obiekt 2: Cyber ​​Mężczyzna Obraz 2, nagi sześciopak na brzuchu, tatuaż Hello Kitty, czarny mechaniczny pancerz naramienny, różowe metalowe spodnie bojówki, białe AJ-y, katana. Scena: Obraz referencyjny Obraz 3, gigantyczny omszały klif wodospadu, biała mgła spowijająca niebo, bujne zielone paprocie, śliskie omszałe skały. Akcja: Mężczyzna skacze ze szczytu wodospadu, katana trzymana odwrócona i odwrócona, spada z dużą prędkością we mgle — interweniuje tryb kulminacyjny, kamera krąży wokół nieruchomego ciała o 360 stopni, zawieszone krople wody, widoczne ostre detale mechanicznego pancerza i zębatek; czas wznawia się, mężczyzna rozbija się o omszałą platformę skalną, tworząc dziesięciometrową szczelinę. Kobieta natychmiast teleportuje się bokiem, aby uniknąć ciosu, ostrze ostrza muska jej włosy, czarne pasma włosów rozrzucają się. Styl: Wu Shan Wu Xing (Wzgórze Mgły Pięciu Żywiołów) narodowy styl komiksowy, ostre linie tuszu, wysoki kontrast cyjanu, srebra, karmazynu i złota, kinowe oświetlenie. Kamera: Podąża za nurkowaniem z dużą prędkością, orbita 360 stopni w czasie pocisku, kamera ustawiona równolegle do trajektorii spadania (tam jest kamera). Kompozycja: Pionowe linie prowadzące, wodospad i trajektoria spadania pokrywają się, punkt uderzenia jest w centrum uwagi. Atmosfera: Ekstremalne ciśnienie, sytuacja życia lub śmierci, mgła wybucha. Dźwięk: Szarpiący wiatr; cicha niska częstotliwość w czasie pocisku; ryk lądowania; Muzyka: Silne uderzenie pojedynczego bębna na początku. [Strzał 2 · 4s · Punkt zwrotny/Potyczka] Obiekt 1: Kobieta w białym kombinezonie, długi niski zamach szablą i ciągłe cięcie, ostre ruchy. Obiekt 2: Mężczyzna w różowych spodniach, mechaniczne ramię blokuje, karmazynowo-złote łuki elektryczne eksplodują. Scena: Omszała skalna platforma w połowie wodospadu, omszałe kamienie roztrzaskane, latające paprocie, mgła pocięta na nici siłą energii. Akcja: Samica zsuwa się nisko do ziemi, pchając się do przodu niskim zamachem w kostkę — interweniuje czas pocisku, ekstremalne zbliżenie krawędzi ostrza i podeszwy AJ oddalone od siebie o zaledwie dwa milimetry, podeszwa spalona energią ostrza, mechaniczne kostki stawów unieruchomione w białych szczegółach; czas wznawia się, samiec odrywa się od ziemi i wyskakuje, płonąca katana ciie w kierunku mechanicznej szyi samicy. Krawędź ostrza ociera się o szyję, wprawiając ją w ruch obrotowy; oboje odskakują od ściany i zderzają się w powietrzu, ich nogi uderzają i wybuchają niebiesko-złotą falą uderzeniową, oboje zostają odrzuceni do tyłu, wykonując salto w tył po lądowaniu. Styl: Naprzemienne szybkie cięcia i zwolnienie tempa, niezwykle silne poczucie uderzenia, okrutne i realistyczne szczegóły. Kamera: Powolne śledzenie blisko ziemi, cięcia do ekstremalnych zbliżeń, kamera umieszczona blisko ziemi (tam jest kamera). Kompozycja: Ekstremalna głębia ostrości, ostre niebezpieczne szczegóły, silne rozmycie wodospadu w tle. Atmosfera: Moment drżenia, duszące uczucie. Dźwięk: Krzyk ostrza skrobiącego metalową kość; skwierczący dźwięk spalonej podeszwy; eksplozja fali uderzeniowej; Muzyka: Szybka muzyka smyczkowa. [Ujęcie 3 · 4 s · Punkt kulminacyjny/Walka środowiskowa] Obiekt 1: Kobieta w białym kombinezonie, długa szabla odwrócona, wbijająca się w ziemię, kopniak obrotowy w powietrze. Obiekt 2: Samiec w różowych spodniach, chwytający pędy paproci, aby się huśtać, przeciążone i świecące na czerwono ramię mechaniczne. Scena: Obszar stawu wodnego u podnóża wodospadu, gigantyczne zagłębienia wyłaniające się z powierzchni wody, omszałe kamienie popękane, wyrwane z korzeniami paprocie. Akcja: Samiec omiata całą paproć poziomo, długa szabla samicy przecina ją na pół w pasie – wkracza czas kulisty, ekstremalne zbliżenie tekstury włókien przekroju poprzecznego, zielonych resztek soku na ostrzu, mechanicznych kostek stawowych utrwalonych w białych detalach; czas wznawia się, samica używa kontrataku, by obrócić się i skrócić ukośnie lodowatoniebieską energią ostrza. Przeciążone mechaniczne ramię samca blokuje i miażdży paproć, z dłoni bucha para i dym; obaj wpadają i staczają się do basenu, walcząc wręcz, wzburzając dziesięciometrowy słup wody, który załamuje złoto-niebieską tęczę. Styl: Zbliżenia detali w zwolnionym tempie i gwałtowne uderzenia biegną równolegle, ekstremalne zniszczenie środowiska. Kamera: Zbliżenie przekroju poprzecznego w czasie kulistym powraca do pełnego widoku eksplozji słupa wody, kamera ustawiona równolegle do powierzchni wody (to tam znajduje się kamera). Kompozycja: Odbicie wody i rzeczywista akcja są symetryczne w pionie, punkt uderzenia jest wyśrodkowany. Atmosfera: Gwałtowna eksplozja, walka na śmierć i życie. Dźwięk: Odgłos łamanego pnia drzewa; buczenie mechanicznego przeciążenia; ryk eksplozji słupa wody; Muzyka: Niskoczęstotliwościowy dźwięk bębna wojennego. [Strzał 4 · 4 s · Zakończenie/Ostateczne starcie] Obiekt 1: Kobieta w białym kombinezonie, długa szabla uniesiona wysoko, przeciążone i wybuchające srebrzysto-lodowe światło, krawędź kombinezonu rozdarta energią. Obiekt 2: Mężczyzna w różowych spodniach, katana trzymana poziomo na piersi, mechaniczna zbroja w pełni przeciążona karmazynowo-złotą mocą, różowe spodnie dziko powiewające. Scena: Podniesiona, porośnięta mchem skalna platforma bezpośrednio przed wodospadem, ze stumetrowym wodospadem jako tłem, mgła i światło łączące się. Akcja: Obie jednocześnie się ładują i wybuchają, lodowo-ogniste, dwukolorowe strumienie energii wystrzeliwują w niebo – wkracza czas kulisty, ekstremalne zbliżenie źrenicy samicy, odbijającej karmazynowo-złoty płomień i pełną sylwetkę samca, wyraźnie widoczne kropelki wody na rzęsach, jej spojrzenie zmienia się z zimnej obojętności w śmiertelną determinację; cięcie, zbliżenie tatuażu Hello Kitty samca, linie tatuażu płyną i świecą w karmazynowo-złotym świetle; czas wznawia się, obie pędzą naprzód i zderzają się ostrzami, dwie szable zderzają się dokładnie w środku wodospadu, eksplodując w pięćdziesięciometrowej, lodowo-ognistej, dwukolorowej, kulistej eksplozji. Wodospad rozszczepia się na pół wzdłuż środka; obie zostają odrzucone w tył o dziesięć metrów, rozbijając się ciężko o omszałe skały. Dym i kurz stopniowo się rozpraszają, dwie postacie łapią oddech i patrzą na siebie, kadr zastyga w bezruchu. Styl: Ekstremalny kontrast między mikro-detalami w trybie bullet time a ostatecznym wybuchem w ujęciu szerokokątnym, szokujące zakończenie. Kamera: Ekstremalne mikro-zbliżenie oczu przechodzi w ultraszerokokątny widok wielkiego wybuchu, kamera ustawiona równolegle do przodu eksplozji (tam właśnie znajduje się kamera). Kompozycja: Centralny punkt eksplozji, podwójne kolory lodu i ognia promieniujące w czterech kierunkach, dwie postacie symetrycznie rozmieszczone. Atmosfera: Wstrząsające zakończenie na poziomie zniszczenia. Dźwięk: Ciche bicie serca w trybie bullet time; rezonans zderzenia dwóch mieczy świetlnych; ryk eksplozji; Muzyka: Pojedyncza klatka z zamrożoną klatką werblową, wstrząs wtórny o niskiej częstotliwości stopniowo słabnie. Brak znaku wodnego, napisów i nakładki tekstowej.