Sekwencja działań blokowania kabiny dźwigu

Hiperrealistyczna, filmowa sekwencja akcji rozgrywająca się na czynnym placu budowy o zmierzchu. Odsłonięte pręty zbrojeniowe, rusztowania, niedokończone betonowe podłogi i wysoki dźwig wieżowy dominują scenę. W powietrzu unosi się kurz. Dźwięk: ciężki oddech, metaliczne brzęki, odległe maszyny i gardłowe, obce piski. Film rozpoczyna się w połowie pościgu. biega sprintem po niedokończonym piętrze, przeskakując szczeliny i unikając gruzu. Za nią, trzech obcych — śliskich, wydłużonych, o bladej skórze i mokrych, żylastych ruchach — agresywnie ją ściga, zbliżając się. Dostrzega drabinę dźwigu wieżowego i gwałtownie skręca w jej kierunku, chwytając się jej i szybko wspinając. Kamera pozostaje napięta, śledząc jej wznoszenie, gdy stworzenia wspinają się po konstrukcji z nienaturalną prędkością. Jedno ze stworzeń rzuca się w górę i chwyta ją za kostkę. Kopie gwałtownie, uwalniając się, ocierając o metal. Bez chwili zawahania — wspina się po ostatnich kilku szczeblach i wciąga na platformę kabiny dźwigu. Szarpnięciem otwiera drzwi kabiny, wpada do środka i zatrzaskuje je z hukiem. Natychmiast zapada cisza – stłumione odgłosy z zewnątrz. Cofa się, ciężko dysząc. Kilka sekund później stwory docierają do kabiny. Oślizgłe dłonie i zdeformowane twarze naciskają na szybę, zostawiając smugi. Kabina trzęsie się pod ich ciężarem. Patrzy zamrożona, jak drapią i przesuwają się po oknach. Zbliżają się do jej twarzy – panika, kontrolowany oddech. Hałas z zewnątrz narasta. Żadnego mocnego cięcia.