Rytuał na klifie i odsłonięcie krajobrazu wyspy

Ujęcie otwiera się na szeregu zakapturzonych postaci stojących wzdłuż krawędzi klifu, wszystkie zwrócone w milczeniu ku morzu, ich sylwetki uderzają o wiatr i rozpryskującą się wodę. Jedna postać powoli wychodzi z szeregu i zbliża się do samego końca urwiska. Kamera przesuwa się obok postaci i opada w dół nad klifem, odsłaniając rozbijający się o brzeg ocean daleko w dole i ogromną pionową skalę ściany skalnej. Następnie kamera eksploduje w górę z ekstremalną prędkością, wznosząc się wysoko nad nimi i wciąż przyspieszając, oddalając się o kilka kilometrów w gigantycznym orbitalnym ruchu w kierunku dokładnie przeciwległego krańca wyspy. Cały teren odsłania się w jednym płynnym, dramatycznym ruchu — poszarpane klify, samotne płaskowyże, linie fal, ukryte zatoczki, rozległe morze. Po drugiej stronie kolejny odbity błysk odpowiada, czyniąc rytuał na klifie niezbędnym dla ujęcia i nadając krajobrazowi wyraźny filmowy charakter.