Kinowy thriller z zatrzymaniem czasu

Koncepcja: Użyć obrazu referencyjnego jako głównego bohatera, zachowując spójność rysów twarzy i proporcji ciała. Krótkometrażowy film z zatrzymanym czasem, 15 sekund, ultrarealistyczny, nakręcony kamerą Arri Alexa Mini, obiektyw 35 mm. Estetyka: Stargate SG-1 - betonowe pomieszczenie wrót SGC, oświetlenie fluorescencyjne i taktyczne, metalowe kraty podłogowe, żołnierze w BDUS, zamieszkana baza wojskowa. Przytłumiona gradacja kolorów, naturalne ziarno filmu, mała głębia ostrości. [0:00-0:03] Pomieszczenie wrót SGC w środku kryzysu. Alarmy. Żołnierze pędzący. Szewrony blokujące się z ciężkimi mechanicznymi stuknięciami, świecące bursztynowo jeden po drugim. Horyzont zdarzeń chwieje się, a następnie zapada w swój ciekły rtęciowy połysk. Przechodzi przez niego i pstryka palcami. Wszystko natychmiast zamarza. [0:03-0:09] Cisza. Tylko ona się rusza. Spokojnie podchodzi do komputera, wpisuje jedno krótkie polecenie i cofa się. Gotowe. Bez wahania. Już to robiła. [0-09-0-121 Rozgląda się po zamrożonych pokojach – żołnierze w biegu, technik w krzyku. Patrzy na nich przez chwilę, niemal rozbawiona. Cicho, do nikogo: „Proszę bardzo”. Potem odwraca się z powrotem w stronę bramy. [0:12-0:15] Znów warczy. Wszystko wraca do normy: alarmy, krzyki, ruch. Nikt jej nie widział. Cofa się przez horyzont zdarzeń, nie zwalniając kroku. Brama się wyłącza. Na ekranie komputera do wybierania numeru cicho miga nowe polecenie. Wygaszanie do czerni. Dźwięk: alarmy / blokowanie szewronów + kawaoosh + trzask → cisza + miękkie buty na kratce → klikanie klawiatury → „proszę bardzo” + trzask → chaos powraca + wyłączanie bramy + wyciszanie.