Kinowy dwukolorowy portret studyjny

Stwórz kinowy, hiperrealistyczny portret studyjny górnej części ciała mężczyzny. Zachowaj jego/jej naturalne włosy, brodę, okulary lub dodatki (jeśli są obecne na zdjęciu referencyjnym) i zachowaj ogólne rysy twarzy bez zmiany jego/jej naturalnego wyglądu. Kompozycja powinna wyraźnie pokazywać obiekt od górnej części klatki piersiowej do głowy, ubrany w czarną bluzę z okrągłym dekoltem. Obiekt powinien być zwrócony twarzą do kamery w naturalny sposób, z lekko uniesioną brodą, oczami skierowanymi lekko w górę i wyrazem twarzy łagodnym, spokojnym i pewnym siebie, z bardzo subtelnym, zrelaksowanym uśmiechem — ani przesadnie radosnym, ani przesadnie poważnym. Użyj głębokiego, czystego, czarnego tła studyjnego, aby upewnić się, że nie jest ono rozpraszające. Oświetlenie powinno być dramatyczne, ale kontrolowane: dodaj żywe światło akcentujące w kolorze magenty/fioletu z jednej strony, oświetlające głównie włosy, krawędzie policzków, krawędzie brody, szyję i ramiona; dodaj chłodne światło akcentujące w kolorze cyjanu/niebiesko-zielonego z drugiej strony, tworząc przede wszystkim miękkie oświetlenie konturowe i boczne rozjaśnienia. Utrzymuj naturalne oświetlenie środka twarzy, aby odsłonić prawdziwy odcień skóry; Unikaj sytuacji, w której twarz wygląda na pomalowaną, oświetloną neonami lub gwałtownie podzieloną na dwa kolory. Efekt duotoniczny powinien przypominać profesjonalne oświetlenie studyjne z filtrem kolorów, a nie maskę koloru w stylu cyberpunkowym. Zachowaj gładką, ale naturalną fakturę skóry, wyraźne detale twarzy, realistyczną fakturę zarostu (jeśli występuje), jasne i wyraźne oczy oraz zadbaj o ostrość twarzy. Profesjonalny styl edycji, mała głębia ostrości, miękkie oświetlenie krawędziowe, wysoki zakres dynamiki, obiektyw 85 mm, przysłona f/1,8, zdjęcia studyjne o fotograficznej jakości, detale w wysokiej rozdzielczości, nowoczesna estetyka kinowa. Format obrazu 4:5.