Szczery nocny portret na dachu

Proszę użyć przesłanego zdjęcia jako bazy, całkowicie zachowując oryginalne rysy twarzy, osobowość, odcień skóry i kształt ciała. [Koncept] „Chwila wspomnienia” uchwycona przypadkowo w cichą noc, nieprzeznaczona do pokazywania komukolwiek. Realistyczny i surowy klimat z lekkim wrażeniem dziwnej i negatywnej przestrzeni. [Scena] Dach nocą. Pusty, z rozproszonymi neonami i światłami budynków w oddali. Samotne palenie. [Atmosfera/Historia] Chłodny nocny wietrzyk. Niejasny moment w czasie, nieodróżnialny od kontemplacji od pustki. Chwila cichej ucieczki, bez założenia, że ​​jest się obserwowanym. [Postawa/Ciało] Luźna, naturalna postawa. Ramiona opuszczone, lekko zgarbione. Swobodna poza z ciężarem ciała na jednej nodze. Stan „istnienia” bez celowego pozowania. [Wyraz twarzy] Lekko ciężkie spojrzenie, nieco rozproszona ostrość. Rozmyte spojrzenie, jakby ktoś patrzył w obiektyw przez chwilę, a potem natychmiast odwrócił wzrok. [Dynamika (ważne)] Nagły podmuch wiatru powoduje nieregularne poruszanie się włosów i dymu. [Stan papierosa] Chwila przed lub po wypuszczeniu dymu. Dym rozprasza się i rozprzestrzenia w powietrzu. Popiół jest w niestabilnym stanie, zaraz opadnie. [Szczegóły] Kilka pasm włosów lekko dotyka policzka lub ust. Usta są lekko suche. Wokół oczu widoczne jest lekkie zmęczenie. Skóra powinna zachować naturalną teksturę, bez nadmiernego wygładzania. [Styl fotografii] Wygląda jak zdjęcie zrobione od niechcenia smartfonem. Kompozycja jest lekko przechylona i przesunięta w bok. Czas otwarcia migawki jest opóźniony o pół sekundy, co powoduje bardzo lekkie rozmycie. [Światło] Głównym źródłem światła są miejskie neony lub odległe latarnie uliczne. Światło słabo pada na twarz z jednej strony, a tło ma efekt rozmycia z punktowych źródeł światła. Wysoki kontrast, tylko niektóre obszary mają silne światła, a reszta tonie w ciemności. [Tło] Dach tętniący życiem, z balustradami, rurami i betonem. W ciemności widać światła miasta. [Tekstura] Styl VSCO. Niski kontrast, lekkie zanikanie, ziarnistość filmu, delikatny szum. Cienie wydają się ziarniste, a nie idealnie ostre. [Dziwne spojrzenie w oczy] Niezwykle subtelne przesunięcie, oczy zdają się stykać, ale nie do końca. [Błąd kompozycyjny] Głowa lub ramiona fotografowanej osoby lekko wystają poza kadr lub występuje nienaturalna przestrzeń negatywna. [Szum światła] Światło odległych neonów lub latarni ulicznych odbijające się od dymu lub obiektywu tworzy lekki odblask. [Haczyk] Poczucie niepokoju i ciekawości, jakby przypadkowo obserwowano prywatną nocną chwilę, której nie powinno się było zobaczyć. [Ważne] Nigdy nie zmieniaj twarzy ani osobowości fotografowanej osoby. Stawiaj realizm i niedoskonałość ponad dążenie do „piękna”.