Dramat walki kotów na ladzie kawiarnianej

Ultrarealistyczna walka przy ladzie kawiarnianej, pojedyncze, ciągłe ujęcie z ręki, bez cięć. Surowe ujęcia mobilne z mikrodrganiami, lekki rolling shutter, brak stabilizacji. Czarny humor w czarnym stylu amerykańskim. Dźwięk: Brak muzyki. Tylko dźwięki otoczenia — buchanie pary z ekspresu do kawy, brzęk filiżanek, sygnały z kasy fiskalnej, kroki, tarcie ubrań, uderzenia, stłumione pogawędki. Oświetlenie: ciepłe, praktyczne światła kawiarniane zmieszane z chłodnym rozlanym płynem z okna, kurz unoszący się w snopach światła. GŁÓWNY POSTAĆ (ŚCISŁA BLOKADA TOŻSAMOŚCI): Pomarańczowy pręgowany kot, spokojna, nieczytelna twarz, krótkie futro, przenikliwe oczy. BLOKADA STROJU: Szary, pełny uniform kelnera, identyfikator wiszący na szyi. Musi pozostać identyczny. WSPIERAJĄCY: Biały królik (fioletowa koszula, czarne spodnie) płacący przy ladzie. Elegancki biały kot (różowa sukienka) w pobliżu. ZASADY PRZECIWNIKÓW: Klienci hieny, wszyscy o unikalnych twarzach, okulary przeciwsłoneczne, czarne garnitury. Brak podobieństwa do protagonisty. STYL DIALOGU: Suchy, beznamiętny, czarny humor. AKCJA: 0–2 s: Zamyka kasę. Królik wręcza gotówkę. Królik: „Zatrzymaj resztę”. Pomarańczowy Kot (bez wyrazu): „Za mało, żeby dziś naprawić”. 2–4 s: Molestowanie poza ekranem. Biały Kot jest napięty. Hieny chichoczą. Hiena: „Uśmiechnij się, kochanie”. Pomarańczowy Kot powoli podnosi wzrok. 4–6 s: Pomarańczowy Kot wychodzi. Pomarańczowy Kot: „Zły stolik”. 6–10 s: Nagła przemoc. Uderzenie jedną ręką — twarz hieny uderza w ladę. Kubki eksplodują, kawa rozpryskuje się. Drugi cios w brzuch hieny → uderzenie głową w ekspres do kawy. Podmuch pary. Kamera mocno się trzęsie. 10–12 s: Dwie flanki. Pociągnięcie za kurtkę, potknięcie, natychmiastowe uderzenie kolanem. Uderzenie głową. Jedna osoba uderza w wystawę ciast — szkło się rozbija, okruszki rozsypują się. 12–14 s: Ostatnia szarża hieny. Unik, uderzenie obrotowe. Zęby plują, ciało zmiata stoliki. Cisza zanika, z wyjątkiem syczenia maszyny. 14–15 s (KOŃCOWY): Ujęcie średnie. Pomarańczowy Kot oddycha spokojnie. Biały Kot delikatnie obejmuje obiema dłońmi jego prawe ramię, patrząc z podziwem w górę. Biały Kot (delikatnie): „Pracujesz tu codziennie?” Pomarańczowy Kot mruga lewym okiem do kamery: „Napiwki właśnie się poprawiły”. Unosi się kurz. Ciepłe światło. Przejście w czerń.