Scène uit een oorlogsrampenfilm, één opname.

In een scène die doet denken aan een rampenfilm uit de oorlogstijd, in één ononderbroken shot, onder het grijsblauwe ochtendlicht, rent een jonge boodschapper uit een ondergrondse bunker die door artillerievuur is opengescheurd. De camera volgt hem op de voet, langs modderige loopgraven, brandende bevoorradingsvoertuigen, opgeblazen houten bruggen en verspreide, vluchtende menigten. In de verte vallen continu artilleriegranaten, met stof, houtsnippers, vlammen en rookpluimen die aan beide kanten van de lens opstijgen. Soldaten en brancardteams passeren de voorgrond, wat een intense aanwezigheid creëert. De protagonist klimt over een ingestorte zandzakkenmuur, glijdt een drassige helling af, steekt een open gebied over dat bedekt is met prikkeldraad en granaatinslagen, en de schokgolf van de explosie jaagt een enorme stofwolk achter hem op. Ten slotte rent hij naar de ruïnes van een halfverwoeste klokkentoren en steekt een gloeiende lichtkogel in een hoogvliegend apparaat. De camera zoomt snel in en biedt een overzicht over het hele brandende slagveld en de oprukkende militaire formatie in de verte, waardoor een filmisch, realistisch gevoel van oorlogsschaal, een sterk ritme en geen cuts ontstaan.