Surrealistische transformatie van appartement naar bos

15 seconden, 16:9, cinematisch, één doorlopend handheld perspectief met een langzaam, dromerig tempo, vloeiende overgangen tussen segmenten, geen harde cuts. Algemene opzet: Surrealistische, magisch-realistische korte film. Zachte 35mm filmlens met subtiele korrel, langzame handheld beweging, geringe scherptediepte. Gedempte ochtendgloed die geleidelijk overgaat in goud en groen naarmate de scène vordert. Setting: een klein, minimalistisch appartement dat langzaam, op onmogelijke wijze, wordt overgenomen door een binnenhuisbos met mos dat tegen de muren omhoog kruipt, klimplanten die zich door de boekenkasten slingeren, lichtstralen van het bos die het lamplicht vervangen. Onderwerp: een vrouw van in de twintig, oversized trui, blote voeten, kalm en nieuwsgierig in plaats van angstig. Omgevingsgeluid: een rustige kamer die overgaat in vogelgezang, wind door de bladeren en een zachte piano in de verte. [0:00–0:03] Ze wordt wakker en gaat rechtop in bed zitten, wrijft in haar ogen achter zich, de muur boven het hoofdeinde is al licht bedekt met kruipend mos dat ze nog niet heeft opgemerkt. Langzame zoom. [0:03–0:06] Ze loopt naar de keuken; bij elke stap ontvouwen zich kleine varens langs de vloer achter haar, onzichtbaar voor haar maar zichtbaar voor de camera. Ze pakt een koffiekopje, pauzeert even en kantelt haar hoofd alsof ze iets hoort. Vloeiende panbeweging. [0:06–0:09] Ze draait zich naar het raam waar het zonlicht doorheen stroomt. Dunne berkenbomen staan ​​nu waar het raamkozijn was, de bladeren ritselen zachtjes binnen. Ze strekt haar hand uit en raakt een blad aan, oprecht verbaasd. Langzame dollybeweging naar voren. [0:09–0:12] Ze loopt verder haar eigen woonkamer in, die nu half is veranderd in een zonovergoten bosje, boekenplanken omwikkeld met klimplanten, een klein vogeltje landt op de armleuning van haar bank. Ze glimlacht, onbevreesd, en gaat zitten tussen de wortels die door de vloer groeien. [0:12–0:15] Breed shot: het hele appartement is veranderd in een stil binnenbos, badend in goudkleurig licht. Ze leunt achterover, sluit haar ogen, ademt diep in en uit, volkomen vredig. Langzame overgang naar zacht wit licht. Stijl: schilderachtig realisme, warme filmische kleurstelling, zachte magische sfeer, geen horror-elementen, geen schrikeffecten, geloofwaardig naturalistisch acteerwerk. Beperkingen: consistent uiterlijk en kleding van de personages, vloeiende, continue transformatie van de omgeving (geen abrupte overgangen), geen vervormde anatomie, geen tekstoverlays, rustig tempo.