Spanning in de directiekamer met een onverwachte wending

Fotorealistische, filmische live-action in 16:9-formaat, 15 seconden. Strakke directiekamer in een hoog gebouw, lange donkere vergadertafel, zwarte leren stoelen, koffiekopje, papieren, koele ledverlichting. De hele achterwand is een naadloos led-scherm van vloer tot plafond, perfect vermomd als een glazen raam met uitzicht op een hyperrealistische skyline van een Zuidoost-Aziatische megastad onder een grijze hemel. Twee mannen staan ​​tegenover elkaar: een jonge Zuid-Aziatische werknemer (olijfgroene polo, beige chino), gespannen; een oudere directeur (donkerblauw pak), kalm en gezaghebbend. Langzame inzoom. Na 2 seconden barst een enorme explosie in de verte los op de muur, waardoor de kamer wordt overspoeld met oranje licht. De werknemer merkt het als eerste op en raakt in paniek. Na 4 seconden, ervan overtuigd dat de wereld vergaat, draait hij zich om en geeft zijn baas een harde klap met open handpalm. Scherpe impact, lichte camerabeweging. De baas draait zich langzaam om, volkomen emotieloos. De werknemer steekt rustig een sigaret op en kijkt toe hoe een gigantische tsunami met schaduwrijke monsterklauwen boven de skyline oprijst, terwijl koud blauwgrijs licht de kamer vult. Hij blaast de rook uit in volkomen berusting. De baas haalt langzaam een ​​kleine zwarte afstandsbediening uit zijn jas en houdt hem omhoog. De medewerker merkt het op en verstijft. De baas drukt op een knop. Meteen wordt de hele muur pikzwart – explosie, tsunami, monsters, stad, alles verdwenen in één beeld. Felle TL-verlichting onthult een gewone vergaderruimte en een matzwarte LED-wand. Langzame dolly-out. De medewerker staat roerloos, een sigaret brandend, starend naar de lege muur, en kijkt dan langzaam naar de baas. De baas trekt stilletjes zijn stropdas en jas recht, zijn uitdrukking onveranderd. Het stille shot met twee personen duurt 2 seconden. Droge zwarte humor, realistische lichtovergangen, ultra-fotorealistische cinematografische kleurcorrectie.