Actievolgorde voor het vergrendelen van de kraancabine

Een hyperrealistische, filmische actiescène die zich afspeelt op een actieve bouwplaats in de schemering. Blootliggende wapeningsstaven, steigers, onafgewerkte betonnen vloeren en een hoge torenkraan domineren het beeld. Stof dwarrelt in de lucht. Geluidsontwerp: zwaar ademhalen, metaalachtig gekletter, machines in de verte en keelgeluiden van buitenaardse wezens. De video begint midden in een achtervolging. Ze rent over een half afgebouwde vloer, springt over gaten en ontwijkt puin. Achter haar volgen drie buitenaardse wezens – glad, langgerekt, met een bleke huid en natte, pezige bewegingen – haar agressief en komen steeds dichterbij. Ze ziet een ladder van een torenkraan en draait zich er abrupt naartoe, grijpt zich vast en klimt snel omhoog. De camera blijft dichtbij en volgt haar klim terwijl de wezens met onnatuurlijke snelheid de constructie beklimmen. Een van de wezens springt omhoog en grijpt haar enkel. Ze trapt hevig, bevrijdt zichzelf en schaaft langs het metaal. Geen pauze – ze klimt de laatste sporten op en trekt zichzelf op het platform van de kraancabine. Ze rukt de cabinedeur open, duikt naar binnen en slaat hem dicht. Plotselinge stilte – gedempte geluiden van buiten. Ze deinst achteruit, zwaar ademend. Seconden later bereiken de wezens de hut. Slijmerige handen en vervormde gezichten drukken tegen het glas en laten strepen achter. De hut rammelt onder hun gewicht. Ze kijkt, als versteend, toe hoe ze over de ramen klauwen en glijden. Dichtbij haar gezicht – paniek, gecontroleerde ademhaling. Geluiden van buiten nemen toe. Geen abrupte overgang.